Reklam
Bugun...
Reklam
Reklam
Dünya İkiyüzlüler le Dolmuş


Kazım ERAYABAKAN
kazim_erayabakan@hotmail.com
 
 

Ah... ben de bazı insanlar gibi iki yüzlü olmayı öğrenseydim. Belki o zaman başıma gelen onca haksızlıklarda canım bu kadar yanmazdı. belki de kimseye inanıp güvenmezdim...

Sadece inanmak, güvenmek mi insanı paramparça yapmaya davetiye çıkartan yoksa temiz yürekli, dürüst, güvenilir bir insan olmak mı?

Ah…Eskiye dönebilsem.Keşke asla yapmaz dediklerim sırtımdan vurmasalardı beni. Zaten sana kıyamam diyenler kıymıyor mu bize?

Artık sahtekarlıklar bitsin, tüm vicdansızlıklar bitsin körelsin tüm kötü düşünceler, duygular. Artık kimse kimseye kanmasın. Sahte iki yüzlü olan insanların, sözlere inanmasınlar. Ben de sadece artık en çok kendimi seveyim istiyorum. En azından kendime değer vereyim ki, hayır demeyi öğreneyim. İstemediğim şeyleri yapmak bazen çekilmiyor. Niye ben herkesi düşünüp el uzatıp yardım yapıyorum, iyilikler yapıyorum ki, kimse benim gibi sevgi dolu değil. Karşılıksız olsun sevgimiz ve yardımlarım, fedakarlıklarım. Artık bende gerçek bir dost tarafından sevildiğimi hissetmek istiyorum.

Kime el uzattıysam havada kaldı ellerim. Varlığım gibi ellerim bir başına önemli değil galiba. Kim niçin tutmasın ki ellerimi. Hep tek başıma yürüdüm sokaklarda bir gölde aradım.  Hep ben üzüldüm nedense.  Doğru insana rastlayamadım işte. Hep güvenimi sarstılar benim. O gölgelerin izi ters yöne doğru olunca üzülsem de küsmemiştim. Ellerimi tutmak yerine beni iten ellerini kullandıklarında   kırıldım ben... Kırıldım... Kanadım kırıldı kuşlar gibi… Uçamıyorum şimdi.   Saf ve temiz kalpli olmak bu hale getirdi beni. Ben çok şey istemedim ki. Benim gibi olmalarını istedim. Ben de kendimi seveyim istedim. Bir beyaz kağıttı içim kelimeleri nasıl hatırlamam gerektiği ne benim seçimim ne tercihim bugün. Nasıl hatırlıyorsam sebebi kalemi nasıl tuttuğumdur.

Güvenmek  işte.. Söylendiği kadar kolay değil. İnanmak, sevmek, sarılmak hiç bir kelimenin sözlükteki karşılığı değil sanki.   Yara bandı mesela; hiçbir işe yaramıyor yaralarda, düşmüş çocukların dizlerinden başka! Bir adıma karşılık çok adım attım onlarca ama yetmemiş olacak ki; ne bir el buldum karşımda, ne de ayak izlerinden başka bir şey vardı arkalarında! Yapayalnız, bir başıma, kendim için bir mum yaktım karanlığa! Gözden kaçırmasın buradayım demek için hayata! Hem artık kimseler de yok, üfleyip söndürecek.  Artık kimselere ve bir gülücüğe kanmayacağım. Hep iyi dediklerinim kişiler yanılttı beni. Hemen öyle yok güvenmek. Yıllar geçmeli güvenmek için, yıllar geçmeli çözmek için. Kimse olduğu gibi değil bu hayatta. Dünya ikiyüzlülerle dolmuş. Herkes kendi menfaatini düşünüyor bu hayatta. Biz kime güveneceğiz, güvenlikçilere mi?
Demek ki bir Allah'a bir kendimize Güvenmeliyiz bu hayatta. Esen Kalın.

 





YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANANLAR HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
FOTO GALERİ
GÜNDEMDEN BAŞLIKLAR
YUKARI