Kimden? Kalma Bu Öfken Bayım...

Ayrılık, bir tufan misali değdi yazgımıza,

Bize biçilen ömre ait değildik,

Kaçak yolcusuyduk korsan hayatların,

Sonrasında cellatı oldunuz hayatımızın

Koca bir şehrin hüznünü taşır, yüreğimizdeki  bulutlar

Anladınızmı bayım.!!

Yıkılmak değil mesele,

Ayağa kalkıp, sırtımızı  dayayacağımız  duvar kalmadı..!!                                                                  

Sekerek geçiyoruz sokağınızdan

Boğazından kesilirken köhne bi yerde tecavüze uğrarken

Siz oyun mu  sanıyorsunuz.

Düşe kalka  yürüyordum bıçak sırtı gecelere yasladık başımızı yasa gebe sabahlara uyandık

Oysa sığınacak bir saçağın telaşındaydı ömrümüz..!

Mutlu olmayı deneyeceğim ama

Emektar acılarım var işte

Karardım

Tükendim

Kırıldı, ne varsa içimde yarına dair,

Yoruldu ömrüm,

Hasadını başka bahara ertelemekten.

Keskin bir bıçakmışım meğer,

Tükendim kendimi bilemekten..!!                                 

Ben bitirirken sabaha dair umudumu

Hangi felakete açacağım yine gözlerimi.?

Hangi acı sıçrayacak yataktan.?

Göğsüme düşen kan kime ait?

Ölüm kokuyor her yanımız,

Anlamıyordun

Anlamadın hiç..!!

Olmuyor be

Doluya koysam deniz devriliyor

Boşa koysam

Yusuf’un kör kuysu

Gelsen                                             

Sahi

Hangi günahını? bende temize çekeceksin yine

Bana gelene kadar

Kaç tane öfke birikmişti yüreğinde.?

Kaç cinayet planı vardı elinde.?

Söylesene;

benden aldığın intikamın,

Asıl sahibi kimdi.?.!!      Uyarı tabelaları asılmalı

Cellatların geçtiği yerlere..

Sahi neydi bana öfken ne ettiysem sevdiremedim kendimi

Üvey sevdandım biliyorum üvey kaldım                                                            

Gitmek düşer payıma Yarama, elin değdi ya senin

Yüz yıl kanasam da, sitem etmem artık.!!

Bir suç aletini taşır gibi, taşıyorum seni alın yazımda

Yakalanmamak adına, kırk kılığa girdiğini unutamam..!!

Say ki ben vuruldum ömrümün topuğundan..

Say ki ben anlamadım

Say ki ben idim cahil olan.!!

Peki, ya sen?.!

Kimden? Kalma bu öfken bayım...